DEZE TEKST IS VAN DE KUNSTHISTORICI TEUNIS IJDENS EN BRIGITTE ZEGERS.

EEN FRAGMENT UIT 'ONBEPAALDE VERBANDEN' / UIT HET BOEK 'DE TONG AAN HET IJS'

Taal is voor Frans Beerens daarentegen weer een bijzonder problematisch medium. Taal kan wel fungeren als drager van ideeën maar slaagt er nooit in een beeld volledig in te sluiten. Frans Beerens maakt 'blinde' tekeningen, 'naamloze' objecten en films. Het onvermogen van de taal komt tot uiting in de ondertitel van de film 'An Blascaod Mor. The terrible beauty of human language : why can't you just remain silent'. An Blascaod Mor, een klein eiland aan de uiterste westkust van Ierland, was één van de laatste bolwerken van de Keltische cultuur. De film is een montage van beelden van Ierse landschappen, huizen, straten, mensen en van objecten van Beerens zelf. De beelden worden begeleid door literaire teksten, getuigenissen van voormalige bewoners van An Blascaod Mor en teksten over de Ierse geschiedenis, uitgesproken door één vrouwenstem en drie mannenstemmen in het Gaelic en het Engels. De film, die voor het eerst vertoond werd tijdens De tong aan het ijs, is een subjectieve reflectie op de relatie tussen taal, dingen en landschappen in het teken van onophoudelijk verval. In Frans Beerens objecten worden kristallisaties van het verval en de herinnering geconserveerd als fossielen, relicten en relikwieën.